Książka „Teoria zła. O empatii i genezie okrucieństwa”, pozornie nie związana z adopcją, która powinna być lekturą obowiązkową dla wszystkich, nie tylko rodziców adopcyjnych.

To książka popularno-naukowa. Pozwala ona zrozumieć zachowanie człowieka, w szczególności zwrócić uwagę na niektóre zachowania dziecka adopcyjnego mogące świadczyć o zaburzeniach ośrodków empatii na poziomie neurobiologicznym. Autor profesor Uniwersytetu w Cambridge Simon Baron-Cohen ukazuje zachowania ludzi o różnym poziomie zaburzeń obszarów mózgu odpowiedzialnych za rozumienie innego człowieka i zdolność odczytywania jego emocji. Ukazuje zachowania ludzi znajdujących się na każdym z siedmiu zdefiniowanych poziomów empatii.

Książka ta powinna być jedną z podstawowych lektur dla psychologów, gdyż pozwala ona powiązać świat zachowań ze światem biologii i medycyny, podlegającym leczeniu i rehabilitacji. Jednocześnie pozwala uniknąć pułapki fundowanej przez nich społeczeństwu bazującej na teorii zachowań i wpływie aktualnego otoczenia.

Dla rodzica adopcyjnego, wspomniana pozycja stanowi bardzo istotne uzupełnienie wiedzy o zachowaniach adoptowanego dziecka, pozwalając mu zrozumieć, że przyczyną wielu zachowań jest biologiczny stan mózgu dziecka, nie zaś otoczenie dla niego budują. Daje również szansę pracy rehabilitacyjnej z dzieckiem, w celu wykorzystania neuroplastyczności mózgu dziecka do aktywacji uszkodzonych przez alkohol obszarów odpowiedzialnych za empatię.

Bo empatii, jak wszystkiego, można mózg nauczyć.
Dodatkowo pozwala uniknąć, błędnego powstawania poczucia winy u rodzica adopcyjnego i stawiania w takiej sytuacji błędnego pytania: „Gdzie popełniłem błąd w procesie wychowawczym, co zrobiłem nie tak, że dziecko tak, a nie inaczej postępuje?”

I zastąpić je odpowiednio wcześnie, przez właściwe pytanie: „Co mogę zrobić teraz, by realnie pomóc dziecku.”