W sądach pojęcie FAS również nie funkcjonuje. Największe zdziwienie budzi fakt pomijania tej choroby przez biegłych sądowych psychologów, którzy z premedytacją pomijają diagnostykę FAS podczas przygotowania opinii. Opinii na podstawie których sędziowie podejmują decyzje dotyczące przyszłości dzieci, jak również rodziców adopcyjnych.

Odbiera się tym samym szansę sędziom i prokuratorom na poprawną ocenę rzeczywistości i wydanie uczciwego wyroku.
Nie uwzględnia się go w przypadku młodych ludzi nim dotkniętych stawianych za swoje czyny przed obliczem Temidy. Podczas jednej z rozpraw sędzia argumentował FAS, podobnie, jak alkohol, czy narkotyki nie może stanowić usprawiedliwienia popełniania przestępstw. I trudno się z tym nie zgodzić, należy jednak pamiętać, że alkoholik sam sięga po alkohol, narkoman sam sięga po narkotyki, a za dziecko dotknięte FAS(D) zrobiła to jego biologiczna matka.
Nie uwzględnia się wpływu zachowań dzieci wywołanych FAS’em na rodziców adopcyjnych, a często obwiniając ich za te zachowania.
Poza bardzo oczywistymi przypadkami, znajdującymi swoje odbicie na twarzy dziecka, rodzice nie mają szans rozpoznać FAS. Bez wykonania specjalistycznego „linijkowego” testu oraz badania rezonansem funkcjonalnym – nie ma takiej możliwości. Pewnych informacji może również dostarczyć rezonans magnetyczny.
Rodzice adopcyjni, jak w naszym przypadku, będą zawsze kompensować własną pracą niezdiagnozowane uszkodzenia mózgu dziecka. Będą wkładać w dzieci większą i większą ilość pracy, aż do załamania nerwowego. U nas nastąpiło to po 10-ciu latach, kiedy chłopcy, już jako nastolatkowie w większym stopniu zaczęli decydować o swoim zachowaniu. Kiedy dodatkowo zamiast realnej diagnostyki i pomocy otrzymaliśmy kłamstwa i pomówienia.
Dodatkowo, próżno szukać genu odpowiedzialnego za alkoholizm. Dzieci trafiające do adopcji zostają alkoholikami na skutek upijania ich w okresie prenatalnym przez biologiczną matkę zażywającą komercyjny produkt jakim jest alkohol, na którym ktoś legalnie zarabia. Kosztem życiowych dramatów dzieci zmagających się ze skutkami nałogu przez całe swoje młode życie, by w końcu finalnie „wrócić” do nałogu i zostać klientem sklepu monopolowego. Ale tych statystyk nikt nie odnotowuje.
Należy pamiętać, że nawet, jeżeli występują fizyczne zmiany struktury komórkowej, neuroplastyczność mózgu powoduje, że jest on w stanie funkcjonować poprawnie nawet przy stracie 50% komórek mózgu, np. utracie jednej półkuli. Ogromne znaczenie ma jednak czas rozpoczęcia rehabilitacji, jej jakość i informacja zwrotna.
W naszej ocenie diagnostyka FAS’owa powinna być prowadzona przez lekarzy, którzy mają szansę pomagać w problemach medycznych. Z przykrością należy stwierdzić, że polscy psychologowie, którzy nie są lekarzami nie sprostali zadaniu skierowania dzieci na diagnostykę FAS / FASD.